محبوب خوبرویم! کن یک نظر به الیار

عشقش دهد مدامم جان را بهانه دیدم

بر آستان قربش سر یک شبی نهادم

کردم نظر پس آنگه خود جاودانه دیدم

بسیار در فراقت جور زمانه دیدم