گرش سوی بلا بردی، همی پیروز میدان کن

دری از باغ اسرارت،گشا بر این دل عاشق

دلم را خالی از بتها، پر از محراب ایمان کن

بر افشان باده ی رخصت، مهیای جهادش کن

به خوبانم قرین گردان، قرارم ده سر پیمان

تو جانم از در رحمت، به دور از شر شیطان کن

تو را الیار دلخسته به زاری می کند فریاد