ستاره ایست خدا را که در زمین گردد

خدای گفت که انسان لربه لکنود

تو سود می طلبی سود می رسد از یار

ولی چو پی نبری کز کجاست سود چه سود

که در هوای ویست آفتاب و چرخ کبود

بسا سحر که درآید به صومعه مومن

که من ستاره سعدم ز من بجو مقصود