فکر می کردم که جان در شهد ناب افتاده است

تار و پود آنچه رشتم از عبادت، پنبه شد

وه! خیالاتی که می سفتم، سراب افتاده است

زآنچه می کردم مزین، حاصل زهد خودم

خواجه کز شیرینی اعمال خود مهمل بگفت

از سر مستی و غفلت هم به خواب افتاده است

گر عمل پیچد به دستار تفاخر ای بسا