ستاره ام که من اندر زمینم و بر چرخ

که در هوای ویست آفتاب و چرخ کبود

بسا سحر که درآید به صومعه مومن

که من ستاره سعدم ز من بجو مقصود

به صد مقامم یابند چون خیال خدود

زمینیان را شمعم سماییان را نور

فرشتگان را روحم ستارگان را بود