ازکنارش من گل نام محمد چیده ام

خود خدای عالمی، صاحب لقای روز حشر

صوت قرآن از دم ذ رات جان بشنیده ام

رود جوشان سلامت، از کواکب جاری است

من در این گرداب عشقت، همچنان آسوده ام

دست خود را هم در آن بهر بقا یازیده ام

کنده ام پیراهن چرکین نفسانی ز تن