تا در آری بر اسارت، غافلان را زود و زود

گرچه بازیهای این دهرم کمر خم می کند

زینت رویایی اش گاهی دل ما را ربود

ای فلک زنجیر و بندت بس مرصع کرده ای

عشوه ها می بافی اندر دار فانی آن قدر

تا کشانی دام ذلت چون عروسان حسود

این جهان،آرایشش، بهر فریب است ای کسان