الیار! اگر نباری بر مزرع ضعیفان

تا دلستان که باشد، باشد خدای رحمان

اندیشه ی یتیمان، شد همنشین جانم

یارب درآر ما را در خیل غم گساران

چون ابر بی بهاری، خالی زبوی باران