ستاره گوید رو پرده تو افزون باد

تو احولی و دو می بینی از ضلال و جحود

ز گرد چون و چرا پرده ای فرود آورد

میان اختر دولت میان چشم حسود

ز من نماندی تنها ز حضرتی مردود

بسا سال و جوابی که اندر این پرده ست

بدین حجاب ندیدی خلیل را نمرود