عشق است آب پاکی بر دامن گناهان

زآن سو گناه طغیان بر جان و بر سر آمد

جانم به حلقه ی می دست تمتع انداخت

تا جان رسد به جانان، اینگونه سرور آمد

هر کاو بخورد جامی، با کر و با فر آمد

جان بر به کوی جانان، الیار اگرتوانی

آنجا که هر شهیدی بی بال و بی پر آمد