تا نشیند گوهر عشق اندر آن

خار غم را بر کن از جان، خاک کن

خانه ی دل را بیارای از کرم

در صفایش، شهره ی افلا ک کن

با گلاب صدق جان نمناک کن

دست همت را بر آر از آستین

بهر خدمت سینه ات را چاک کن