که در جبین تو چون گم نموده ام مقصود

من از حوالی درگاه و کوی جانانم

خوشم بر این که، پر آرم به سوی یارم زود

مرا به غیر تو جانا! چه حاجتی دیگر

نشان خود، بنشان بر سر دل الیار

که تا به روز قیامت، تو را کند معبود