یک طرف چشمان نرگس ناوک اندازی کند

خیل عاشق پیشگان را جمله از پیر و جوان

نازنازان گل گشاید دفتر طنازی اش

بلبلان را خون جگر سازد به نازش هر زمان

تا نشاند تیر غمازی به دل چون دلبران

جامی از خون شقایق پر کند باد وزان

تحفه ای آرد به جای می به باغ ارغوان