تحفه ای آرد به جای می به باغ ارغوان

یک طرف چشمان نرگس ناوک اندازی کند

تا نشاند تیر غمازی به دل چون دلبران

جامی از خون شقایق پر کند باد وزان

نسترن با یاسمن هم سنبل افشانی کند

چهره آراید گل سوسن لب آب روان

جمله گلها پای کوبان دستشان در دست هم