او مدام اندر قدح دارد به دستش این نشان

گل گل آرد، جان فزاید، مجلس آرایی کند

جام رافت، زینتی دیگر ببخشد بر جهان

گل نشانی از محبت، بوی عشق اندر دلش

ما زگلها کم نباشیم ار بدانی برتریم

پس چرا دیگر نداریم عرضه جان، از بهر جان

می وزاند باد نوروزی، خدا بر این جهان