می وزاند باد نوروزی، خدا بر این جهان

او مدام اندر قدح دارد به دستش این نشان

ما زگلها کم نباشیم ار بدانی برتریم

پس چرا دیگر نداریم عرضه جان، از بهر جان

تا یقین آرد به دل، بر جای تردید وگمان

ای خدا بادی وزان، از کوی خود بر جان ما

باده ی رحمت بر آرد، دل بگرددگل فشان