می فشانم تا گل اندر گل شود روی گلت

نافه ای از ناف اشعارم تراود تا مگر

پاشم از مشک کلامم بر نگارین سنبلت

من گل اشعار خود را از لبانت چیده ام

کودک شعرم مرید و ترجمان زلف توست

تا مگرتاری زمویت را رساند منزلت

می روم منزل به منزل با کتاب شعر خود