هم تو ای الیار! اگر جان پای جانان می بری

تا کنم افشا جمالت ره برم تا ساحلت

کلک پلکم را بیالایم به خوناب دلم

تا که دیوانی بر آرم از نمای محملت

دفتر ذهنت بشوی از فکر خام و باطلت