دانه ی تقدیر ما را مخفی از ما کرده ای

نغمه ی اوصاف رویت بر لبان بلبل است

روزنی باشد به گلزار جمالت هر گلی

جان بلبل هم از آن رو بی قرار هر گل است

چون گلی پوشیده اندر دانه های سنبل است

این جهان و رنگ ورویش را نمی خواهد دلم

جامه ی ژولیده ای باشد مرا همچون جل است