باغی از گلهای رویت بر دل آذین بسته ای

جامه ی ژولیده ای باشد مرا همچون جل است

جانم از جام جمالت برنمی دارد لبش

جلوه های روی ماهت هر دلی را چون مل است

کان نصیب پیروان شهسوار دلدل است

هم تو ای الیار اگر خواهی بیابی ره در آن

ز این سرا تا جنتش کردار و ایمانت پل است