کان نصیب پیروان شهسوار دلدل است

جانم از جام جمالت برنمی دارد لبش

جلوه های روی ماهت هر دلی را چون مل است

باغی از گلهای رویت بر دل آذین بسته ای

هم تو ای الیار اگر خواهی بیابی ره در آن

ز این سرا تا جنتش کردار و ایمانت پل است