گل گلچین خلایق شدن و حسن کمال

بذر حکمت تو دل کون و مکان پاشیدی

کس نیارست گشاید گره از کار جهان

تو به تدبیر بر آن دست توان یازیدی

از میان همه خوبان، تو به من بخشیدی

بهر من غنچه گشودی همه گل را به جهان

زندگی دادی و عشق و شرف و امیدی