ناسپاس آید کسی کاو اندر این محنت سرا

غافلیم اندر بلا حکمی ز درمان می رسد

من چه نالم از فلک بر بخت پیر اندام خود

هر چه از دستی دهم دست دگر آن می رسد

دست لطفی بر نیارد چون سر خوان می رسد

در وفای عهد جانان گر خلد خاری به جان

گو به دل الیار! کز خاری گلستان می رسد