زاین دار مختاری مرا، در پرده ی غوغا ببر

پر می زند مرغ دلم اندر هوای روی تو

سوی گلستانت مرا، چون بلبل شیدا ببر

زندانی جبرم ولی اندر لباس اختیار

من سر به تیغت می نهم تا دل نیابد خود سری

وانگه مرا در چرخه ی گردون بی سرها ببر

خصم هوا خواهد اگر تا سنگ ره گردد مرا