حکمتی بنهاده در این، کاردان

شادی و غم، نیش و نوش اندر کنار

زندگی معجونی از عشق و بلاست

زندگان را مرگی اندر انتظار

هر چه حکم است از حکیم آید به کار

گر نگردد باغ گل، بی برگ و رنگ

قدر این بستان چه می داند هزار