چرخی زدم چو پرستو مدار عشق

عمری به دل شده ام رهگذار عشق

افتد به دیده مگر گلعذار عشق

دیدم به بام تماشا شدم به دل

تا جلوه ای به دلم از رخش نشست

در باغ جلوه شدم من هزار عشق

تا جان گرفت مرا، آن هوای دوست