در باغ جلوه شدم من هزار عشق

دیدم به بام تماشا شدم به دل

چرخی زدم چو پرستو مدار عشق

تا جلوه ای به دلم از رخش نشست

تا جان گرفت مرا، آن هوای دوست

چه چه زنان بکشیدم هوار عشق

اندر کمند نگاهش چو دل فتاد