بر جایشان بنشانده ای گل هر زمانی مادرم

بر پای فرزندی چو من، در جوانی داده ای

اندر پی ام در پیری ات هم، پاکشانی مادرم

بس خارها بر چیده ای از پیش پایم هر زمان

گردان غم در زندگی گر نیزه بارانم کند

همچون سپر آماج هر تیغ و سنانی مادرم

کوه مصایب را نوردیدی تو عمری بهر من