که خواجه هر چه بکاری تو را همان روید

درخت و برگ برآید ز خاک این گوید

تو را اگر نفسی ماند جز که عشق مکار

که چیست قیمت مردم هر آنچ می جوید

بشو دو دست ز خویش و بیا بخوان بنشین