دگر در این تن خاکی نمی پایم نمی پایم

بیا تا زاین در خاکی بری این مرغ افلاکی

زچشم غمزه دانستم نباشد این زمین جایم

رسانی بر لبم جامی دگر گر از می نابت

به لای رقعتی پیچان پیام آشنایی را

نشاطی ده مریدان را به"می آیم" به"می آیم"

تو هم الیار! اگر دانی هوای قرب جانان را