بس بزرگی سینه ات را عیب پوش آورده ای

چوب بیداری زدی بر طبل عقل و علم و دین

خواب غفلت دیدگان را زآن به هوش آورده ای

دولت و ملت دریغا! کی شناسد قدر تو

گربه ی دولت هم ار روزی تو را مو مو کند

بخشی از ماهانه ات را همچو موش آورده ای

معترف گردد قلم در دست الیار اینچنین