فرشته رست به علم و بهیمه رست به جهل

که امن و خوف نداند کلوخ و سنگ و جماد

چراغ عقل در این خانه نور می ندهد

ز پیچ پیچ که دارد لهب ز یاغی باد

میان دو به تنازغ بماند مردم زاد

گهی همی کشدش علم سوی علیین

گهیش جهل به پستی که هر چه بادا باد