که عشق شیر سیاه ست تشنه و خون خوار

ببرد خواب مرا عشق و عشق خواب برد

که عشق جان و خرد را به نیم جو نخرد

به غیر خون دل عاشقان همی نچرد

به مهر بر تو بچفسد به سوی دام آرد

چو درفتادی از آن پس ز دور می نگرد