شکارگاه بخندد چو شه شکار رود

چو عشق را هوس بوسه و کنار بود

که را قرار بود جان که را قرار بود

ولی چه گویی آن دم که شه شکار بود

هزار ساغر می نشکند خمار مرا

دلم چو مست چنان چشم پرخمار بود