رو مگردان از من دلخسته از شبها ی غم

سرد شد آب و گلم یک چند روزی ای دریغ

دوری از عشقت مرا در آتش حسرت نشاند

جز پشیمانی ز من خاکستری دیگر نماند

بر نشان تیری دگر از عشقت اندر جای غم

از درت رو بر نگرداند دلم؛ ای دلبرم

گوهر عشق تو را با قیمت جان می خرم