که خاک شوق وطن را به کامتان بیزم

برای بردن جانم به دار استحقاق

به دلدل ار ننشانی؛ نشان به شبدیزم

زمام امر مرا در سپر به فرماندار

علاج درد مرا بس بود چنین کاری

طبیب درد منی گر، بگو که برخیزم

بیا تو دولت خوبان! حقوق ما را ده