زا ین که چه لطف است و کرامت کزو

زاو فرج آید بود این هم نوید

باز، دهان همه ی کائنات

هم بشر و کل جماد و نبات

گشته جهان منشعف و خو برو

از کرم و بخشش پروردگار

عرصه ی بود آمد از او پر نگار