دل شهان چو بسوزد فزود عنبر و عود

شراب را تو نبینی و مست را بینی

نبینی آتش دل را و خانه ها پردود

دل خسان چو بسوزد چه بوی بد آید

نبشته بر رخ هر مست رو که جان بردی

نبشته بر لب ساغر که عاقبت محمود

نبشته بر دف مطرب که زهره بنده تو