در دروازه ی ذلت، ببستند

سراغش عاقبت، از غم گرفتم

از این رو مجلس ماتم گرفتم

شهیدان، رشته ی دنیا گسستند

سوالی دارم از دولت مداران

چرا نامد کسی از غم گساران

که آبی بر سر آتش بریزد