در « ابتکار ورنیه » ایران مصور است

دارد بر او درود صمیمی چه بی شمار

اوصاف همتت بشنیدم من ای عزیز!

نا دیده عاشقت شدم از این همه وقار

با عشق خود در آورش ایران پرنگار

این گام چون نهاده ای از روی اشتیاق

چرخد به چرخ صنعت تو ،چرخ روزگار