شادی به خانه مرا از چراغ توست

هستی سکینه! تو همراه و همسرم

روحی به جان من و من چو پیکرم

با بقچه ای ز صفا آمدی برم

چون نو گلی که خدا داده دست من

از روی حکمت و تدبیر و از کرم