زندگی صحنه ی دیدار من و زیبایی است

ببر اندر باران

کوه گردنکش از آن، بهره ای اندک دارد

سهم دریای فروتن، بس بیش

فرصت عشق و حقیقت پایی است

عرصه ی لذت ادراک اولوالالباب است

بی خبر؛ هر که سر اندر خواب است