هر که بر این نیت است

من بدان، بی کینه ام

عاشقی، بالاترین شخصیت است

می نهد پا بر رکاب آسمان

مزرع بی آفت خوشبختی است اقلیم عشق

هر که بی عشق است؛ از عرفان تهی است

جانش از دردانه ی ایمان، تهی است