ببر اندیشه ات اندر یم نور

کی از او دیده ای آخر جودی؟

پشت بر شب کن و راهی برگیر.

دامنت را بتکان از سرما.

بغلی پر کن از اندیشه ی نو.

بقچه ای هم ببر از قوت امید.

طرد کن ابر غم از بام وجود.