آنچه گم کرده ای اندر دل توست

بقچه ای هم ببر از قوت امید.

طرد کن ابر غم از بام وجود.

پرده بردار از آیینه ی دل

از چه آن را دل گل می جویی؟

هر چه خواهی؛ همه در دیر حبیبان یابی.

باید اول تو دل از دشمن خود بر تابی.