اختران، راهنمایند؛ بدانها بنگر.

پوزخندی بزند بر ریشت

تا که باز آوردت در دل شب.

دیده وا کن؛ قدمی نه به ره از شوق وصال.

دام، بگسل.

کوه را پشت سر انداز و برو.

هان! نباید دلت از صخره بلرزد؛ هرگز!