پشت این کوه، پر از زیباییست.

دام، بگسل.

کوه را پشت سر انداز و برو.

هان! نباید دلت از صخره بلرزد؛ هرگز!

نوبت چیدن هر گل، آنجاست.

مقصد سیل تامل، آنجاست.

عارض دختر خوشبختی ما، بس رنگین