جهان صد پنجه ی غارت، بر آن یازیده در دوران؛

هم اندر دل، هم اندر صورت رعناست.

مدامش دست تزیین فلک در کار.

نگین صورت ظاهر؛ قرین عالم معناست.

ولی نعمت در آن پایان نمی گیرد؛

دریغا اندکی زان، دست ما کوتاه!

نگاری بسته از دریا و دشت و کوه و جنگل ها.