درخت را ز برون سوی باد گرداند

تو راست جمله ولایت تو راست جمله مراد

کلوخ و سنگ چه داند بهار را چه اثر

بهار را ز چمن پرس و سنبل و شمشاد

درخت دل را باد اندرونست یعنی یاد

به زیر سایه زلفت دلم چه خوش خفته ست

خراب و مست و لطیف و خوش و کش و آزاد