حالی چه وقت دخمۀ ظلمت بود؟

ای قهرمان روز بلاجویی

حالی چه وقت بستر راحت بود؟

تو شمع جمع اهل سخن بودی

رفتی و انجمن ز تو شد خالی

حالی چه وقت گوشۀ خلوت بود؟

مردم گمان کنند که تو مردی